برای اینکه دستگاه فتوکپی کار کند باید میدانی از بار مثبت بر سطح درام و کاغذ کپی ایجاد شود این اعمال توسط دسته ای از سیم ها صورت می گیرد. این سیم ها در معرض ولتاژ بالا قرار می گیرند که آنها متعاقبا به درام و کاغذ به شکل الکتریسیته ساکن انتقال می یابند.به آسانی می توان نحوه ایجاد تصویر بر روی کمربند دریافت کننده موج که تقریبا همان ابعاد صفحه کاغذ محتوی تصویر را دارد تصور کرد اما مشکل زمانی ایجاد می شود که بخواهیم اینکار را بر روی درام استوانه ای شکل انجام دهیم چگونه می توان مساحت سطح درام با سطح صفحه کاغذ مطابقت داد. راه حل این است که هنگام کپی درام را بچرخانیم اگر درام را با سرعتی آرام همگام با حرکت شعاع نوری از روی سند اصلی می گذرد بچرخانیم می توانیم تصویر را نوار به نوار ایجاد کنیم هنگامی که شعاع باریکی از نور بر روی سطح نازک متناظر روی درام منطبق می شود درام می چرخد تا ناحیه تازه ای از مواد هادی نور را در معرض نور قرار دهد در این حین ناحیه قبلی درام که در معرض نور قرار داشته است می چرخد و با تونر و آنگاه با کاغذ سفید تماس پیدا می کند.
از آنجایی که در دستگاه های فتوکپی مدرن طول کاغذ استانداد کپی شده بسیار بزرگتر از محیط درام است – یک دور کامل درام تنها بخش کوچکی از کاغذ را کپی می کند. در واقع درام باید چندین بار تمیز شده ، با یون ها شارژ شده ، در مقابل فوتون های نوری قرار گیرد و ذرات تونر به آن پاشیده شود تا صفحه کاغذ اصلی را به طور کامل تکثیر نماید. برای مشاهده کننده معمولی این روند پیوشته به نظر می آید زیرا تمام این فرایند در حین چرخاندن درام به طور یک پارچه درون دستگاه فتوکپی هماهنگ شده است.